Бусидани аврати зан мумкин аст

Бусидани аврати зан мумкин аст

Бусидани аврати зан мумкин астБусидани аврати зан мумкин астЧи занро дар болин нотакрор месозад? Мардхои синну соли гуногун хангоми ба ин савол чавоб додан дар як боб акидахояшон ба хам монанд буд. Дар болин зан метавонад, ки аз хар тарзу усул истифода намояд, аммо агар ба хатогихои зерин рох дихад, дар хеч вачх дили мардро ба даст оварда наметавонад:

1. «Вай ба ханда рох медихад, вакте ман аз у хохиш менамоям, ки ба хотири бедор намудани майлу хохиши ман, корхои муайянеро ичро расонад». Дар ин холат мард хак аст, зеро зан бояд сохту фаъолияти организми мардро донад ва ё аккалан маълумоте дошта бошад. Тассаруф намудани тани мард монанди махорати чоп намудан бо клавиатураи компютер мебошад. Худатон казоват карда бинем, ки ба тугмаи клавиатура дуангушта кач пахш намоед ва ё чашмпушидаги бо дах ангушт чоп кунед, ягон фарк дорад? Дар муносибати махрамона низ чуни наст, агар зан хама чойхои «гарми» шавхари худро донаду, ба вачх оварда тавонад, пас барои марди худ аз шумо дида, маъшукаи бехтарин вучуд надорад ва намекобад хам.

2. Агар мард надонад, ки хангоми муносибати махрамона зан бо кадом рох ба оргазм дучор шуданаш мумкин аст. Бисёрии занхо чунин акида доранд, ки мард бояд дар ин бора худаш фаросат намояд. Албатта ин фикр нодуруст мебошад. Дар бораи хамаи хохишхои худ бояд кушоду равшан сухбат намуд ва бурду бохти хар дуро барраси кунед. Дар акси хол хомушии шумо метавонад, ки ба сардии муносибатхо оварда расонад.

3. «Бо бисёр занхое, ки ман зиндаги кардам, хамаашон якхела буданд, яъне онхо дар аввал бо вачхи зиёде ба муносибатхои махрамона шуру мекунанд ва пас аз чанде якчоя шавем, майлу хохиши онхо кам мешавад».

Занхо нисбат ба мардхо чунин офарида шудаанд, ки агар муносибатхо якранг монданд, майлу хохишашон кам мегардад. Барои занхо на танхо нумуъи чисмони, балки нумуъи равони мухим аст. Аз ин сабаб, лозим аст, ки ба муносибатхо рангу услуби нав дохил намоед.

4. «Табокчаи лагмондор аз зан чи фарк дорад? Лагмон ба хар хол харакат мекунад ва бовари дори, ки он зинда аст».

Албатта ин шухии ночо мебошад, аммо мохияти масъаларо равшан месозад. Бисёрии занхо чунин акида доранд, ки хамаи ташаббусхо бояд аз тарафи мард огоз ёбад, аммо ин фикри нодуруст аст. Ба хамаи мардхо доимо сарлашкар будан дар болин маъкул нест. Дар бисёр холатхо бо сабаби сустии занхо дар болин шуда, мардхо ишкварзиро дар дигар чойхо чустучу мекунанд. Аз ин сабаб, каме ташаббускор бошед ва тахаюлотхои худро дуруст ба кор андозед.

5. « Зан баъзан бо бахонаи он ки худро хичил хис мекунад, яъне ин ё он кисми танаш фарбех ва ё безеб асту менамояд, аз баъзе тарзу усулхо даст мекашад».

Аммо бисёрии мардхо хангоми муносибатхои махрамона умуман ба ин масъала ахамият хам намедиханд. Дар ин холатхо мардхо ба вучуди зан диккат хоханд дод, ки то чи андоза ба муносибатхо дода хохад шуд, на ба намуди зохири. Агар зан бо хамин фикр вориди болин гардад, пас ягон муносибати ба таъби дилро интизори шудан гайричашмдошт хохад буд. Маъшукаи хуб хамоне мебошад, ки худро боваринок хис намояд, яъне ба худ бовари дошта бошад.

38.536667 68.780000

Источник: dukon1.wordpress.com
Читайте также
Вид:

Добавить комментарий